Arkiv

CQD-Kalender

oktober 2012
S M T O T F S
« sep   nov »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Kategori

Månadsarkiv: oktober 2012

Redd Sterilan Såpe!

Motane er skapte

Sterilan Såpe

Sterilan Såpe – kvil i fred?

Då eg var student delte eg rom med ein økonomistudent. Ein gong kikka eg i ei bok han studerte. Det endra korleis eg så på verda.

Før eg las i boka hans trudde eg at motane spontant oppsto med samtida. Eg har aldri fylgt dei, og såleis har alltid vore annleis heilt ifrå skuledagane mine. Dette vart eg og mobba for. Eg trudde feilen låg hjå meg sjølv. Nokre gonger lét eg meg overtale til å gå i merkekler, men eg røynde dette som kunstig. Det var ikkje «meg».

Den dagen eg las i denne boka vart augo mine opne. Eg fekk lære at motane er skapte. Det finst nemleg forretningsfolk som møtest bak lukka dører, og desse bestemmer kva som skal vere neste motet. Så går alle folk av huset ukritisk for å kjøpe desse varane! Siden eg las dette skjønna eg at feilen heller låg hjå dei!

Eg har altså aldri vore eit flokkdyr. Eg kunne ynskje folk ville tenkje for seg sjølv. Det er ikkje berre ymse produkt dei har kjøpt, men også sanninga – i alle fall den «sanninga» sånn som ho vert framstilt av desse mektige elitane. Dei seier «dette er kult» og sauene seier «bæ, bæ kult»! Dei forteljar oss at noko ikkje sel bra, og me aksepterer dette utan spørsmål når varar forsvinner frå butikkhyllene.

vonar eg at ikkje ei slik avgjerd ligg bak at Sterilan Såpe nå har forsvunne. Ho er ikkje å finne noko lenger her i Lødingen, men eg fekk tak i ho i Harstad. Eg synest denne såpa er mykje betre enn alternativa, og eg har brukt ho heilt ifrå 1991 – når eg ikkje har fått Imperial Leather sendt ifrå England.

Særleg bekymringsfull er nettsida til produsenten Lilleborg AS. Denne klassiske såpa glimrar nemleg med sitt fråvære. Eg ringte Lilleborg for tre veker sidan, og dei hevda at dei ikkje hadde slutta å produsere denne såpa. Dei  fortalde meg at det nettopp var komme Sterilan Såpe til ein av butikkane våre. Dette har i mellomtid viste seg ikkje å stemme, og butikkane her seier at dei har slutta å selje ho.

Eg vil helst ikkje lyse fred over minnet hennar. Folkens! Ikkje tru dei blindt om de høyrar at Sterilan er borte fordi ho ikkje er «inne» lenger, og at ho ikkje sel noko meir. Ho sel ikkje fordi dei som sit bak lukka dører har trekt ho frå butikkhyllene. For berre eit år sidan selde ho såpass bra at det vart skrive om ho – at emballasjen ikkje var forandra sidan 50-tallet.

Har du også merka at Sterilan Såpe er borte, eller kan du framleis kjøpe ho? Hjelp meg redde ho!

Redd Sterilan Såpe!!

 

Nynorsk bibel!

Bibel

Eg har tinga ein ny bibel – på nynorsk!

Eg er spent! Snart skal eg få ein ny bibel!

Siste gongen eg kjøpte bibel var i Trondheim. Det var nokre år sidan. Då var eg ny i Norge, men den gongen som no synast eg det var dyrt å bu her. Difor val eg ein bibel andre ikkje ville ha. Han skulle hatt namnet til ein konfirmant trykt opp i gull, men namnet vart stroke ut. Eg trur det var stavefeil. Min bibel vart lagt ut på billegsal.

Her i Lødingen har fleire av oss i kyrkja tinga ny bibel i samband med den nye oversetninga. Kyrkjeverja tinga desse biblane, og kyrkjelydane våre får nyte av momskompensasjonen.

Kyrkjeverja spurde meg om eg ville ha. Eg tenka då at det vel var på tid at eg hadde ein ordentleg bibel i skinn! Så skulle han overrekkja meg ein han alt hadde fått levert. Eg ville sjølvsagt ikkje ha han! Nei, skal eg kjøpe ein ny bibel i dag må han opplagt vere på nynorsk!

Bloggen min vart omgjort til nynorsk denne våren, og eg har ikkje tenkt å gå tilbake til bokmål. Eg synast ikkje noko av norske ungdommar sin negative holdning til nynorsk. Om dei synast nynorsk vanskeleg gjer det meg berre meir interessant og di meire trår eg etter å kunne bruka han! Eg vert lei meg når enn eg ser at dei heller brukar engelsk slik at det går ut over deira eigen kultur. Så snakkar dei på dialekt som ligg langt næmare nynorsk enn han er til bokmål!

Anten det er nynorsk eller bokmål vil eg nemleg ynskja dei sat meir pris på morsmålet sitt! Då eg budde i Bergen hende det at eg gjekk på gudsteneste i den anglikanske kyrkja når eg var fri frå jobben. Fyrste gongen eg gjorde så, tok eg nesten til tårene. Morsmålet treffer på ein måte b-språket aldri kan, uansett kor godt ein måtte meistra det. Enn dei ville skjønna dette før det vert for seint!

Eg synast ikkje det er noko kult å bruka engelske songar i gudstenester viss ein istaden kan bruka norsk. Eg synast heller ikkje at nynorsk er «noko drit» – men mogelig var denne haldninga til nynorsk det! Som ny statsborgar meiner eg derimot at nynorsk er vakkert, og noko eg strever etter for at eg og skriv slik det vert dette språket verdig.

Ruinane åt ei forsvunnen verd

kvil i fred

Dei som les engelskbloggen min har nok merka seg at éi sak har overtak for tida. Ungdomsskulen eg gjekk på (i Storbritannia) skal nemleg jamnast med jorda!

Han heiter «Outwood Academy Adwick», men på mi tid heitte han berre «Adwick School». Mellom 1998 og 2001 vart skulen lagt under administrasjon. Så vart namnet endra i 2002. Han vart då kalle «North Doncaster Technology College» før han for to år sidan fekk namnet bytte atter ein gong – til det namnet skulen har i dag.

I fjor vart det så friskt eit ordskifte på grunn av planane åt den nye skulen at også eg fekk høyre om det her til lands. Dette skjedde då eg las nyheitene frå heimbyen min. Dei skulle nemleg føre opp eit heilt nytt skulebygg, men ikkje nok med det – dei skulle og rive den gamle! Ikkje noko skulle verte att av han! Det vart eit ramaskrik ifrå tidlegare elevar.

Protestane førte ikkje fram, og planane vart godkjende. Så sette dei i gong, og sidan har ting gått veldig fort. No er nyskulen nærmast ferdigstilt, og det er ikkje mange dagar til dei flyttar ut or den gamle. Dagane til min skule er dimed talte.

Dagens skule har offentleggjorde nokre bilete av den nye konstruksjonen saman med gamleskulen min. Eg ser at den nye skulen kjem til å vere ganske bra. Denne er jo bygt for tida no i dag medan min skule er frå ei anna tid. Eg må vedkjenne at dette synast.

Ikkje dess mindre føler eg vemod når eg tittar på desse bileta. Her var eg gut, og her var verda mi då så ny. Når eg ser dei slitne falleferdige bygga, som den gong ikkje var gamle, så ser eg at den verda er forbi.

Også er det dette denne saka kokar ned til: ikkje berre at eg har vorte gammal, men at den verda kompassnåla mi framleis pekar mot no er borte i all æve. Desse bileta viser meg difor ein ruin ifrå den forsvunne tida. Snart vert desse siste restane frå den verda tapt.

There is now an English translation for this article. Click here.