Arkiv

CQD-Kalender

desember 2012
S M T O T F S
« nov   jan »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Kategori

Månadsarkiv: desember 2012

Også CQD brukar Adwick- fargeskjemaet

Sneisatingen

Sneistinden består, men no med Adwick-bunad på!

Omstenda i Doncaster, England, har hatt stor innverknad på engelskbloggen. Eg har skrive mykje om at ungdomsskulen min no skal rivast. Også utsjånaden til den bloggen speglar fortida mi. Sjølv om logoen hans er min er han bygd opp på den gamle skulelogoen. Så har bloggen tatt fargeskjemaet til Adwick School – og gjort det til sitt eige.

På denne måten lever anden, sjølv om eg no har skrive siste ord om saka (eg har det i kvart fall i Yorkshire Viking). Eg vonar at det kan føre til at skulekompisar eg ikkje har treft i alle desse åra kjem i kontakt. Allereie har nokre venskap vorte fornya nettopp gjennom sida mi.

Samstundes at symbolismen i den bloggen openberre er «retro-» stil,  har eg alltid brukt symbol som viser tilknytinga mi, og særleg til Adwick School. Då eg enno var student i Huddersfield pynta eg gjerne arbeidet mitt med noko eg kalla Den fiolette kross. Dette symbolet tok eg med til Noreg, og organisten på Frøya fant ei papirteikning festa på orgelet sitt i 1992. Eg har bruka han i jobbsøknadar, og heilt fram til det året som var. Han var att på til å sjå i Adwick School då eg vitja skulen i mars 1992!

Dette symbolet har sidan hausten komme i skuggen for Yorkshire Viking sin uforskamma bruk av Adwick School- symbolikk. Det er trist fordi sjølv om Den fiolette kross delar same opphav har han større sjølvstende. Viss ikkje du viste korleis han vart til hadde du ikkje ant noko meir enn at han hadde med kristendomen å gjere. Så har logen vorte min og sånt har eg kunne bruke han medan berre eg har minst den skjulte tydinga.

Ettersom eg no har ropa ho fin du omtale her om nettopp min logo, Den fiolette kross. Då eg fyrst starta med å bruke han bestemte eg at armane på den greske krossen – som symbolet består av og som tyder truen på Jesus –  berre skulle vere på 2,54 cm. Denne føresegna har eg sidan gått bort ifrå. Krossen er fiolett for at han skal angjeve bot.

Eigentleg er symbolet ikkje noko meir, men Adwick- symbolikk er tilført i to fargeband. Kvart fargeband er dela opp i to av krossen. Så er det altså to grønne strek over den horisontale arm til krossen, og to svarte strek under ho. Dimed angjev symbolet også grønn, kvit, og svart – den kvite fargen underforstått i mellomrommet.

Den fiolette krossen er også teken att i bruk som favicon.

Som de veit frå skulesaka i desse bloggane mine er ungdomsskulen min no lagt ned. Engelskbloggen har som nemnd også bruka fargeskjemaet hans, og sånt må det kunne seiast at anden til Adwick lever. Sidan CQD er del av «flåten» tek også denne bloggen Adwick sine fargar frå nyttåret.

Fargane som er tillate i dimed grønn, kvit, svart og grått. Gråfarga er tillate fordi han var godkjent som alternativ då eg var elev.

GODT NYTT ÅR!

 

 

Julaften med sjølvaste skuleslips

eller den siste Jedi- ridderen

Skoleslipset

Etter fått rekord treff på den engelske bloggen i går – dei fleste på «Adwick School» – feira eg julaftan med skoleslipset mitt.

Dei siste vekene har vore spesielle. Ungdomsskulen min gjekk inn i sine siste dagar, og sist torsdag vart det altså slutt.

Dette har eg skrive om her i CQD, men eg har skrive mykje meir i engelskbloggen The Yorkshire Viking. Det viser seg at nedlegginga kjem nøyaktig trettitre år sidan eg byrja som elev der.

No i året som kjem skal gamleskulen jamnast med jorda. Skuleelevane skal ha flytta ut or han og inn i ein ny. Skulen dei har gått på var likevel ikkje han eg gjekk på. Min skule vart diverre lagde ned, og skulen som har halde til der eg voks opp er eigentleg ein annen skule.

Sånt sett var det ikkje noko att av Adwick School – min skule – sjølv om bygget framleis var der. Uniforma vår var avskaffa for lenge sidan (likevel er det vel å merke at dagens ungdomsskule som heiter  Outwood Academy Adwick, har atter ein gong innført ei uniform).

Adwick School ungdomsskulen eg gjekk på har vore borte sidan 2002. Han vart lagt ned fordi myndigheitene måtte leggje han under administrasjon, og fordi dei fant til slutt at det var mykje betre å starte skulen på nytt – med nytt namn. Faktisk har han fått nytt namn heile to gonger sidan då…. men det var visst ei anna sak.

Det eg skulle fram til var at min skule hadde eit dårleg ry då han stengde. Tidlegare i år vart det ei gjenforeining av elevar organisert på fjesboki, og eg vart sjokkert over kor vondskapsfulle enkelte var når dei omtala skulen vår. Eg skjønnar at ting visst hadde forandra seg ifrå den tida eg var elev.

Den gongen var skulen vår faktisk rekna blant dei beste skulane. Dette er eit faktum mange som no bur i området synest ikkje å ha kjennskap til! Eg trur det kan vere ei forklåring på kommentarane eg fekk lese i høve gjenforeininga. Likevel venta eg ikkje noko særleg interesse i bloggen min, presist fordi eg vilja minnast dei gode tidene – og om mogleg setje skulen min i eit betre ljos.

I går eksploderte treff på den same bloggen. Det var 106 i alt, og dei fleste av desse var nettopp på postane som eg har skrive om skulen min. Dei kan seie kva dei vil, men det tydar vel på at nokon minnest skulen sin og ikkje tenkjar berre vondt om han?

I dag var kyrkjene våre stappfulle som vanleg på julaftan. Eg har ikkje vane å bruka skuleslipset – men for ein gongs skuld feira eg bloggtreffa med å ta det att i bruk. I dag er det trass alt berre eit vanleg slips, sjølv om det er mykje mindre enn dei andre slipsa eg har. Vår skule eksisterer ikkje! Nå veit eg sanneleg korleis det må vere å vere den siste av Jedi-ridderne…

God jul!

There is now an English translation for this article.

Ebeneezer Scrooge, kom du attende – alt er tilgjeve!

John Leech [Public domain], via Wikimedia Commons

BAH HUMBUG! John Leech [Public domain], via Wikimedia Commons

Eg bryr meg ikkje om jula! Hjå meg ser du korkje tre eller julepynt. Huset ser aldeles som normalt.

Det betyr ikkje at eg ikkje har det godt. Og om eg likevel ikkje har det godt har dette i kvart fall ikkje noko med jula å gjere! Det er lenge eg brydde meg om ho. Siste gong var dei åra etter far min døydde – og då berre som reaksjon på bortgangen hans. Eg hadde eigentleg slutta med jula allereie då eg kom til Norge i 1991.

Dette er fordi eg ikkje har nokon familie lenger, og bur åleine. Eg medgjev det. Det eg har problem med er kva andre tyder om dette. Ja eg trur faktisk at for mange er det eit problem at nokre ikkje feirar jula, og då meiner eg sjølvsagt deira omgrep av kva jula er…

Så høyrte eg på NRK Nordlandssendinga i dag at nokre synest synd på slik som eg. Dei ynskjer å invitere einslege å komme og vere hjå dei – ein av fire skal visst plagast av å vere einsam i jula. All ære desse, for dei som opplever det slik, men eg minnest krosstorget Radiators for Norway. Det er nemleg viktig at ein ikkje har stereotype om folk som er åleine i denne tida.

Eg har alltid vorte åleine. Det var ikkje som eg eigentleg hadde vilja livet skulle vere, men det vart slik. Tidlegare gjekk eg og tenkte mykje på det, og då jula kom var det vanskelegare. Likevel ville eg har tenkt meg om før eg takka ja til slike innbedingar no.

For det har eg nemleg vart med på. Og ikkje misforstå meg: dei som står bak desse initiativa meiner det berre godt. Likevel hugsar eg nedturen som alltid følgde når eg gjekk på ein julesamling for einslege: einsemda mi vart berre stadfest av at eg hadde gått dit, og eg vert berre meir merksam på ho. Om eg difor ikkje var deprimert før eg gjekk på desse samlingane vart eg deprimert då eg gjekk ifrå dei!

Det var den gongen. I 2003 hadde eg ei oppleving som forandra livet mitt. Eg vart alvorleg sjuk, og måtte kjempe for å komme på beina att. Sidan då har eg ikkje tenkt så mykje på min einslege stand fordi eg ikkje maktar å gjere noko med han likevel. Sidan sjukdommen min har eg ikkje vilja gå og tenkje på det som nettopp berre vil gjere meg deprimert, men heller nyte det livet som eg har og ting som eg faktisk er i stand til å gjere noko med! Det er ikkje at eg har resignert meg til einsemda, meir at eg har akseptert og elska meg sjølv for det eg er! Som ein ven på fjesboki uttrykte det «eg er i eit komplisert forhold med meg sjølv»…

Eg feirar faktisk jula på min eigen måte. Jula er ikkje shopping, pynt, nissar,og juletre; men høgtida når me minnest Jesu fødsel. Han set eg mi von til, også no eg ikkje har familie noko lenger.

Så har eg eigen tradisjon (berre) annen juledag. Då eg var omtrent fjorten år gammal fekk eg lov å prøve eit glas portvin på denne dagen. Foreldra mi åtvara meg at eg ikkje skulle drikke det med ein gong som brus, men eg ville sjølvsagt ikkje høyre på dei – og då måtte eg leggje meg to timar på sofaen av di eg vart så svimmel! Kvart år tek eg no eit glas port på denne same dagen. Medan eg ikkje drikk han som den ungguten, er det eit fint høve for meg å minnast familien min.

Sjølvsagt set eg og opp kort som de sender meg, men du vil ikkje sjå noko juletre hjå meg. Bah! Humbug! Kom du attende Scrooge – alt er tilgjeve!

Skulens siste dagar

Adwick School

Her har eg ikkje vore sidan eg var 16 år gammal! No vert ungdomsskulen min borte for alltid.

Adwick School (ungdomsskulen min) har dominert engelskbloggen i over eit år. Også her på CQD-bloggen har eg skrive om han. No går det mot slutten.

Forrige veka opna skulen for tidligare elevar slik at dei kunne sjå han ein siste gong. Denne veka er det nemleg siste gongen skulen skal brukast, og når elevane går heim att denne torsdagen er det snipp, snapp snute – eventyret er ute. Lærene skal flytte sakene sine til nyskulen i romjula. Skulen min vert då jamna med jorda i det nye året.

Blant desse gamle elevane var to av mine eigne skulevener, Deborah Grace og Jill Jenkins. Dei sende meg bilete frå skuleturen sin. Eg trur dei delar vemodet som eg og har skrive om i begge mine bloggar. Det er ei merkelig kjensel. Verda vår går no under!

Visst veit eg at ho er alt borte allereie i dag. Gamleskulen er kun eit skal, og det som var vår verd er fare ut or det for lenge sidan. Likevel kjenner eg meg vemodig idag! No nærmar det seg. Den siste leivninga etter barndomen vår snart skal vere borte.

Mon tru det er ei påminning om dauden som gjer denne tida så spesiell – at me kjenner klumpen i halsen over noko som me var ferdige med for tretti år sidan? Eg har no mista begge foreldra mine, men sjølv om eg aldri har vore der viste eg at skulen eg gjekk på ikkje hadde forandra noko, i alle fall ikkje særleg, sidan eg sjølv var gut. No er denne resten etter barndommen snart borte for alltid…. vel ei påminning om at ikkje noko varer evig, heller ikkje lekamen.

Eg trur det er difor me opplever dette så sterkt. Også me skal då fare hen.

Herre, du hev vore ein bustad for oss frå ætt til ætt.  Fyrr fjelli vart til, og du skapte jordi og heimen, ja frå æva og til æva er du, Gud.  Du let menneskja verta til dust att og segjer: Vend um att, de mannsborn!  For tusund år er i dine augo som dagen i går når han lid, som ei vakt um natti.  Du riv dei burt som i flaum, dei vert som ein svevn. Um morgonen er dei som groande graset;  um morgonen blømer det og gror, um kvelden visnar det burt og turkast upp. – Salme 90 v1-6

Nytt favicon

Dei observante blant dykk vil merka at ikonet til www.cqd.nu har forandra. Dette ikonet ser du:

  • når du legg oss inn i «favorittane» (Internet Explorer), eller «bokmerka» (Mozilla-type nettlasere).
  • i adresselinja og/eller fana
  • når du legg inn sida på mobilskrivebordet
gamleikon

Vårt gamle ikon, noko som kom ifrå Adwick School (1968-2001).

Det nye ikonet kjem i høve rivinga Adwick School som ventast tidleg i det nye året. Medan engelskbloggen har for lengst brukt ei nyare form for «AS»-symbolet, har denne bloggen brukt retrograd ikon. Dette vert det nå slutt på.

Dette ikonet visast forskjellig alt etter samanhengen det brukast til. La merke til at Mozilla- nettlasere har ein kjent feil. Det gjelder snøgglageret. Etter at nettsida du har bokmerka eller lagt i bokmerka skiftar over til nytt favicon (som er det me kallar desse ikona) hender det at gamle ikonet vert att på di maskin. Det visast fortsatt i bokmerka dine.

Nytt ikon

Dette er det nye ikonet som alt brukast på Yorkshire Viking

Om du sletter bokmerket ditt og legg det inn på nytt kjem dette gamle ikonet att på nytt. Einaste måten å oppdatere dette ikonet om så dette skjer deg er at du må slette ALLE bokmerka dine, så slette «private data» og legg inn bokmerka på nytt. Det spørst om du treng bry deg. Om du likevel vil gjere dette kan du fyrst gå til «behandle bokmerker», og så frå boksen du då ser velje «verktøy», og «eksportere HTML» – dette vil gje deg backup på bokmerka før du sletter dei.

Faviconet til www.cqd.nu har likevel forandra seg om ikkje det visast i bokmerka dine. Om ikkje det visast der ser du det dei andre plassane.