Arkiv

CQD-Kalender

desember 2018
S M T O T F S
« mai    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Kategori

Ymse

Då CQD gjerne handlar om dystre saker vert det skrive og om ymse andre ting. Då vonar eg det ikkje vert for mykje, rett og slett. Du kan lese nokre av desse andre tinga her.

Eit relikt i gåva!

An English Translation of this post is available for members of Yorkshire Viking Norway.
relikt

Denne pennen vart laga frå byggjevyrket til skulen min.

I dag vart eg verkeleg overraska. På ein god måte! Ei pakke venta på meg i posten.

Overraskinga mi vart ikkje mindre då eg opna ho. Eg hadde fått eit relikt! Ein venn eg korresponderer med i England, som gjekk på skulen som eg gjekk på – denne skulen eg jo har skrive så mykje om i desse bloggane mine – hadde sendt meg denne pennen i gåva. Han er laga av sjølvaste byggjevyrket som vart redda då skulen vart lagt i grus.

Det er vanskeleg å beskrive korleis eg følte meg då eg heldt treverket som ein gong huste klassene våre – dei same klassene som ein gong huste meg! Her kjem språket og ord for kort.

Men engelsk er i alle høve fattigare enn norsk om eg faktisk ville freiste å setje ord på dette. Ja, det var ikkje så lenge sidan eg diskuterte det norske ordet «vemod» i eit forum på fjesboka. Utruleg nok var dette forumet for tidligare elever av denne same skulen. Det er nettopp det ordet «vemodig» som eg ville ha brukt for mine kjensler i dag, sjølv om dette ikkje så veldig godt kan omsetjast over til engelsk. Då me diskuterte dette på forumet meinte Ken Cooke, som har ei formidable innsikt om Noreg, at ordet «vemod» og «vemodig» vart best omsett til «melancholy» på engelsk. Medan dette strengt talt er riktig, passar det likevel ikkje for kjenslene eg følte på kroppen i dag.

Eg følte ærekjensle og sorg samtidig. På norsk var eg vemodig, men eg var og noko meir. Det er rett og slett umogleg å beskrive dette. Denne kjensla var like sterk som ho og var merkeleg. Det gjer noko med meg bare eg ser på denne pennen, som er eit regelrett relikt frå skuledagane mine.

Eg kjem nok ikkje til å ta pennen min på jobben. Han kjem til å vere der eg bur for at han ikkje kjem bort…. mine pennar på arbeidsplassen har nemleg ein vane for det! Eg har allereie takka vennen min ved e-post, men eg skal sjølvsagt no sende ho att eit ordentleg takkebrev i posten.

Dette var verkeleg ei stor overrasking. Eg lyser fred over Adwick ungdomsskule sitt minne.

Ein perfekt storm i kyrkja

ironsisk side

Denne ironiske framstillinga har fått mange til å sjå raudt!

Eg vert stundom sint på meg sjølv når eg veit eg tidlegare har lese noko. Når eg så ynskjer å vise til dette hugsar eg ikkje kvar eg har lese det. Sånn er det med denne saka.

Eg har nemleg lese at nordmenn er dårleg på ironi. Lærarane på universiteta har klaga at studentane ikkje har tilstrekkeleg greie på han. Dette skal vere eit problem fordi det er mange tekstar dei dimed ikkje kan forstå. Det er nett dette eg ikkje hugsar kvar eg har lese.

Krev sida trekt tilbake

Biskopen i Hamar likar kyrkjerådet si side svært dårleg

No skulle eg gjerne ha vist til dette. Kyrkjerådet har komme i hardt ver for noko dei har offentleggjort på nettet. Dei ville setje ljos på einskilde ting i samfunnet vårt, og delvis fordi dei har brukt ironi (som mange ikkje forstår) har perfektjul.no utløyst ein storm protestar. Biskopen i Hamar krev att på til at dei trekk sida tilbake!

Visstnok er ironisk språk eit problem. Difor har eg ofte undrast meg over at «’Allo «Allo» og mange andre britiske TV-seriar er så populære til lands. Veit nordmenn flest at «’Allo «Allo» faktisk er ein parodi av den tidligare serien «The Secret Army»? Dette er ein såpass viktig samanheng at eg lurar kva vitsen er å sjå på desse TV-programma viss ein ikkje fyrst skjønnar dette, og det same gjelder bruken av ironi som gjennomskodar mesteparten av det engelske språket (og komedien).

Altso har kyrkjerådet teke eit kraftig oppgjer med den norske sjølvgodskapen, og den kommersielle jula som heilt har overskugga juleevangeliet. Medan dårleg forståing på ironien nok er del av problemet , trur eg at grunnen til denne stormen faktisk ligg i at bodskapen til kyrkjerådet har treft godt. Eg trur han ha treft for godt!

Biskop Solveig Fiske iretteset kyrkjerådet for at dei harselerer utsette grupperingar. Sanninga kan heller vere at kyrkjerådet har fortstyret den gode roen til Ola og Kari Nordmann. Dei ville nok helst feire jula utan å verte mint om slike forhold som kyrkjerådet no set ljos på i perfektjul.no – sjølvsagt gjennom ironi og overdriving?  Kan hende Ola og Kari ha då vorte arge – og biskopen med dei?

Uansett er det på plass å konstatere at perfektjul.no ikkje harselerer med nokon; snarare tvert imot. Det er opplagt (for alle som forstår at sida ikkje kan tydast bokstaveleg) at bodskapen er stikk det motsetta av det som vert skrive. Sånn er det berre med ironi.

Eg vil tilføye som tidlegare engelskmann at eg er imponert med kyrkjerådet. Eg trudde nemleg ikkje nokon meistra denne kunnskapen her til lands. Perfektjul.no kunne ha vore skrive av ein engelskmann sjølv, det er så ironisk.

Imponert er eg derimot ikkje med biskop Solveig Fiske og hylekoret hennar, dei som krev sida trekt att. Dette kallar eg for uverdig. Diverre viser dei ikkje berre sine sanne fargar – men ei mindre enn hyggeleg side til det norske samfunnet som snakkar så høgt til andre om toleranse. Dette kallar eg for dobbelmoral.

Det er kanskje på plass at eg slutta dette innlegget nett med ein ironi. Det eg reagerer på er at det er så innmari galt å skrive ironisk for å fremje rettferdigheit – underforstått det sømmelege i kyrkja vår. MEN nokre av dei som vert støytt av sida til kyrkjerådet synest det heilt uproblematisk med ei sirkus i gudsteneste! Eg som likar denne sida gjer det fordi eg har sans for det heilage, ikkje fordi eg vil harselere nokon! Eg tvilar desse er i stand til å sjå kor ironisk dette er!

Trondheim-galleri

Dette galleriet inneheld 9 foto.

Trea

Gjennom trea kan me skode Nidarosdomen.

byen

Den historiske byen – alle går i sin eiga verd

Turistar

Den gamle byen – med mange turistar.

Trondheim med syklistar

Mange syklar.

Trondheim

Trondheim er ein vakker by – denne veka har eg vore der.

Nidarosdomen og alm

Nidarosdomen og ein alm (til høgre).

Trea

Store almar skuggar Nidarosdomen

Almar

Almane på gata. Sånn var det i England før….

almane

Almane står ved sida av domkyrkja.

Nidarosdomen

Nidarosdomen

By

Sjølv om naturen er vakker er Trondheim og ein travel by

Elven

Dette er tatt frå eleven.

Jon Blamire har ofte gjeve lesarane slike bilete…. no har eg og laga galleri!

På by’n

Trondheim

Trondheim er ein vakker by – denne veka har eg vore der.

Så har eg vore i Trondheim. Eg var deltakar på Mikkelsmesskonferansen i Nidaros.

Turen byrja måndag, og eg reiste med kyrkjeverja vår. Han henta meg kvart over tolv. Då køyrde me til flyplassen. Vegvesenet heldt på å utbetre vegen slik me fekk køyra som engelskmenn – i nesten ein kilometer låg me på venstresida!

venstresida på vegen

Engelskkøyring i Noreg?

Eg var spent på mitt møte med Trondheim. Dette på grunn av minner frå dei forstå åra mine her til lands. Berre nokre veker etter eg hadde byrja som organist på Hitra reiste eg hit med konfirmantane. Det var gode minner.

Men eg reiste hit og då far min skulle vitja meg. Difor var eg førebudd å møtte vemod og.

Eg trong ikkje å venta til me var fram for å merke at eg no lever i ei heilt anna tid til den tida då far min var i Noreg. Eg såg det alt før me fekk sleppe inn på terminalen. Kor forargande det no er å ta fly! Eg hatar sikkerheita som gjer passasjerane om til sau og fe.

Konfirmantleiren 1991

Her var det eg kom med Hitra-konfirmantane i 1991. Det var tider, det!

Eg kom fyrst til Trondheim i 1991. Då hadde eg nett komme frå England for å  jobbe som organist. Berre ein månad etter eg starta der var eg med Hitra sine konfirmantar. Dei hadde leir i lokalet til KFUK-KFUM.

For ein merkeleg følelse å stå att her, og kjenne tida som har rent! Det fyrste eg hadde lege merke til i Trondheim den gongen var almane. Eg snakka då så mykje om desse at det måtte ha vore plagsamt for alle som måtte høyra på…. men så hadde eg berre nokre få månader før vore vitne til at over fem hundre desse trea vart drepne av almesjuke.

Trea

Store almar skuggar Nidarosdomen

Eg trur ikkje nordmenn skjønnar at almen er nærmast utrydda av denne sjukdommen, ikkje berre i England men i heile verda. Den gongen eg kom til Noreg las eg at almesjuken ikkje kunne spres lengre nord enn Sognefjord på grunn av klimaet, og eg vart glad å lese dette då eg såg desse staselege trea. Eg vart letta.

Nidarosdomen og alm

Nidarosdomen og ein alm (til høgre).

No var eg altso tilbake. Denne gongen var vemodet eg kjente då eg mintest far min – dei gongane han hadde vitja og dei gongane eg og han såg på byen før me reiste for å feire jula saman på Hitra – vorte forsterka av den mørke skya som i dag heng over almane.

Ikkje berre kan almesjuken komme lengre nord, men han har gjort det og er som ei farsott i nabolandet Sverige. Norske ekspertar trur det er lite som kan gjerast, så det kun er eit spørsmål om tid.

Eg kjem attende til Mikkelsmesskonferansen…. følg med!