Arkiv

CQD-Kalender

september 2019
S M T O T F S
« mai    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Kategori

Moore

Skulens siste dagar

Adwick School

Her har eg ikkje vore sidan eg var 16 år gammal! No vert ungdomsskulen min borte for alltid.

Adwick School (ungdomsskulen min) har dominert engelskbloggen i over eit år. Også her på CQD-bloggen har eg skrive om han. No går det mot slutten.

Forrige veka opna skulen for tidligare elevar slik at dei kunne sjå han ein siste gong. Denne veka er det nemleg siste gongen skulen skal brukast, og når elevane går heim att denne torsdagen er det snipp, snapp snute – eventyret er ute. Lærene skal flytte sakene sine til nyskulen i romjula. Skulen min vert då jamna med jorda i det nye året.

Blant desse gamle elevane var to av mine eigne skulevener, Deborah Grace og Jill Jenkins. Dei sende meg bilete frå skuleturen sin. Eg trur dei delar vemodet som eg og har skrive om i begge mine bloggar. Det er ei merkelig kjensel. Verda vår går no under!

Visst veit eg at ho er alt borte allereie i dag. Gamleskulen er kun eit skal, og det som var vår verd er fare ut or det for lenge sidan. Likevel kjenner eg meg vemodig idag! No nærmar det seg. Den siste leivninga etter barndomen vår snart skal vere borte.

Mon tru det er ei påminning om dauden som gjer denne tida så spesiell – at me kjenner klumpen i halsen over noko som me var ferdige med for tretti år sidan? Eg har no mista begge foreldra mine, men sjølv om eg aldri har vore der viste eg at skulen eg gjekk på ikkje hadde forandra noko, i alle fall ikkje særleg, sidan eg sjølv var gut. No er denne resten etter barndommen snart borte for alltid…. vel ei påminning om at ikkje noko varer evig, heller ikkje lekamen.

Eg trur det er difor me opplever dette så sterkt. Også me skal då fare hen.

Herre, du hev vore ein bustad for oss frå ætt til ætt.  Fyrr fjelli vart til, og du skapte jordi og heimen, ja frå æva og til æva er du, Gud.  Du let menneskja verta til dust att og segjer: Vend um att, de mannsborn!  For tusund år er i dine augo som dagen i går når han lid, som ei vakt um natti.  Du riv dei burt som i flaum, dei vert som ein svevn. Um morgonen er dei som groande graset;  um morgonen blømer det og gror, um kvelden visnar det burt og turkast upp. – Salme 90 v1-6

Ruinane åt ei forsvunnen verd

kvil i fred

Dei som les engelskbloggen min har nok merka seg at éi sak har overtak for tida. Ungdomsskulen eg gjekk på (i Storbritannia) skal nemleg jamnast med jorda!

Han heiter «Outwood Academy Adwick», men på mi tid heitte han berre «Adwick School». Mellom 1998 og 2001 vart skulen lagt under administrasjon. Så vart namnet endra i 2002. Han vart då kalle «North Doncaster Technology College» før han for to år sidan fekk namnet bytte atter ein gong – til det namnet skulen har i dag.

I fjor vart det så friskt eit ordskifte på grunn av planane åt den nye skulen at også eg fekk høyre om det her til lands. Dette skjedde då eg las nyheitene frå heimbyen min. Dei skulle nemleg føre opp eit heilt nytt skulebygg, men ikkje nok med det – dei skulle og rive den gamle! Ikkje noko skulle verte att av han! Det vart eit ramaskrik ifrå tidlegare elevar.

Protestane førte ikkje fram, og planane vart godkjende. Så sette dei i gong, og sidan har ting gått veldig fort. No er nyskulen nærmast ferdigstilt, og det er ikkje mange dagar til dei flyttar ut or den gamle. Dagane til min skule er dimed talte.

Dagens skule har offentleggjorde nokre bilete av den nye konstruksjonen saman med gamleskulen min. Eg ser at den nye skulen kjem til å vere ganske bra. Denne er jo bygt for tida no i dag medan min skule er frå ei anna tid. Eg må vedkjenne at dette synast.

Ikkje dess mindre føler eg vemod når eg tittar på desse bileta. Her var eg gut, og her var verda mi då så ny. Når eg ser dei slitne falleferdige bygga, som den gong ikkje var gamle, så ser eg at den verda er forbi.

Også er det dette denne saka kokar ned til: ikkje berre at eg har vorte gammal, men at den verda kompassnåla mi framleis pekar mot no er borte i all æve. Desse bileta viser meg difor ein ruin ifrå den forsvunne tida. Snart vert desse siste restane frå den verda tapt.

There is now an English translation for this article. Click here.