Arkiv

CQD-Kalender

september 2017
S M T O T F S
« mai    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Kategori

ungdomsskule

Nasjonaldagen i England!

Video (over). England i dag 23. april. Folketoget i høve nasjonaldagen.

Du verden kva er det som skjer i  verden? Kan det vere at engelskmennene og har tatt til å feira nasjonaldagen sin?

Då eg var ny til lands skreiv eg eit innlegg i avisa Hitra Frøya. Dette var året 1993. Eg hadde nett overstått min andre 17. mai, og med rette følte misunning då eg såg alle barnetoga og flagga.

Medan den norske dagen vel kunne vere unik i dag fortalde far min at då han var ung gjekk dei i tog også i England. Tidlegare skal dette ha vore stor tradisjon. Dagen het Empire Day og det var like mange flagg å sjå som eg hadde opplevd på nasjonaldagen her. Dette nemnde eg og i fjor då eg skreiv om vår eigen 17. mai.

Englands nasjonaldag er då i dag den 23. april. I fjor var det ein heller vemodig dag for oss som gjekk på Adwick Ungdomsskule, då det var denne dagen at han vart jamne med jord. Rett overfor hovudinngangen hadde skulen min to svære flaggstenger. Då det godt kan tenkjast at desse ein gong vart brukt nett til å flagge på slike dagar skreiv eg altso i bloggen min – om ironien dei vart lagt i grus på sjølvaste dagen til sankt George – nasjonaldagen til England!

Så var det då ikkje noko spesielt eg hugsar frå min barndom, og heller ikkje skulle det vere noko underleg at dei jobba den dagen i fjor for å rive ein skule. Dagen var då som alle andre dagar i året…. og så kan det sjå ut til at no er noko er i ferd med å forandre seg. Om dette er ein reaksjon til at skottane kan komme til å lausrive seg i år veit eg ikkje, men no går visst engelskmenn og i tog!

Ikkje nok med det, men flagget til England er i motsetnad til og attpåtil meir synleg enn det britiske flagget folk flest tenkjar på når dei reiser på ein Londonstur. Før eg vart norsk flagga eg med dette flagget. Då var det ikkje alle som viste kva det var ein gong. Tida forandrar seg!

Eit relikt i gåva!

An English Translation of this post is available for members of Yorkshire Viking Norway.
relikt

Denne pennen vart laga frå byggjevyrket til skulen min.

I dag vart eg verkeleg overraska. På ein god måte! Ei pakke venta på meg i posten.

Overraskinga mi vart ikkje mindre då eg opna ho. Eg hadde fått eit relikt! Ein venn eg korresponderer med i England, som gjekk på skulen som eg gjekk på – denne skulen eg jo har skrive så mykje om i desse bloggane mine – hadde sendt meg denne pennen i gåva. Han er laga av sjølvaste byggjevyrket som vart redda då skulen vart lagt i grus.

Det er vanskeleg å beskrive korleis eg følte meg då eg heldt treverket som ein gong huste klassene våre – dei same klassene som ein gong huste meg! Her kjem språket og ord for kort.

Men engelsk er i alle høve fattigare enn norsk om eg faktisk ville freiste å setje ord på dette. Ja, det var ikkje så lenge sidan eg diskuterte det norske ordet «vemod» i eit forum på fjesboka. Utruleg nok var dette forumet for tidligare elever av denne same skulen. Det er nettopp det ordet «vemodig» som eg ville ha brukt for mine kjensler i dag, sjølv om dette ikkje så veldig godt kan omsetjast over til engelsk. Då me diskuterte dette på forumet meinte Ken Cooke, som har ei formidable innsikt om Noreg, at ordet «vemod» og «vemodig» vart best omsett til «melancholy» på engelsk. Medan dette strengt talt er riktig, passar det likevel ikkje for kjenslene eg følte på kroppen i dag.

Eg følte ærekjensle og sorg samtidig. På norsk var eg vemodig, men eg var og noko meir. Det er rett og slett umogleg å beskrive dette. Denne kjensla var like sterk som ho og var merkeleg. Det gjer noko med meg bare eg ser på denne pennen, som er eit regelrett relikt frå skuledagane mine.

Eg kjem nok ikkje til å ta pennen min på jobben. Han kjem til å vere der eg bur for at han ikkje kjem bort…. mine pennar på arbeidsplassen har nemleg ein vane for det! Eg har allereie takka vennen min ved e-post, men eg skal sjølvsagt no sende ho att eit ordentleg takkebrev i posten.

Dette var verkeleg ei stor overrasking. Eg lyser fred over Adwick ungdomsskule sitt minne.