CQD

Bloggen med Sneistinden!

november 2014
su. må. ty. on. to. fr. la.
« mai    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Kategoriar

1 2 3 17

Nasjonaldagen i England!

Video (over). England i dag 23. april. Folketoget i høve nasjonaldagen.

Du verden kva er det som skjer i  verden? Kan det vere at engelskmennene og har tatt til å feira nasjonaldagen sin?

Då eg var ny til lands skreiv eg eit innlegg i avisa Hitra Frøya. Dette var året 1993. Eg hadde nett overstått min andre 17. mai, og med rette følte misunning då eg såg alle barnetoga og flagga.

Medan den norske dagen vel kunne vere unik i dag fortalde far min at då han var ung gjekk dei i tog også i England. Tidlegare skal dette ha vore stor tradisjon. Dagen het Empire Day og det var like mange flagg å sjå som eg hadde opplevd på nasjonaldagen her. Dette nemnde eg og i fjor då eg skreiv om vår eigen 17. mai.

Englands nasjonaldag er då i dag den 23. april. I fjor var det ein heller vemodig dag for oss som gjekk på Adwick Ungdomsskule, då det var denne dagen at han vart jamne med jord. Rett overfor hovudinngangen hadde skulen min to svære flaggstenger. Då det godt kan tenkjast at desse ein gong vart brukt nett til å flagge på slike dagar skreiv eg altso i bloggen min – om ironien dei vart lagt i grus på sjølvaste dagen til sankt George – nasjonaldagen til England!

Så var det då ikkje noko spesielt eg hugsar frå min barndom, og heller ikkje skulle det vere noko underleg at dei jobba den dagen i fjor for å rive ein skule. Dagen var då som alle andre dagar i året…. og så kan det sjå ut til at no er noko er i ferd med å forandre seg. Om dette er ein reaksjon til at skottane kan komme til å lausrive seg i år veit eg ikkje, men no går visst engelskmenn og i tog!

Ikkje nok med det, men flagget til England er i motsetnad til og attpåtil meir synleg enn det britiske flagget folk flest tenkjar på når dei reiser på ein Londonstur. Før eg vart norsk flagga eg med dette flagget. Då var det ikkje alle som viste kva det var ein gong. Tida forandrar seg!

Lødingen – på svart og kvitt!

Sand

Stranda i Lødingen på sommarstid

Eg har starta denne gruppa på fjesboka. Her finst det svartkvite bilete av kommunen vår.

Det er noko spesielt med svart og kvitt. Til dømast nokre bilete eg vart sendt i januar. Desse kjem ifrå arkivet til ungdomsskulen eg gjekk på (han vart jamna med jord i fjor). Dei fleste er svartkvite. At fargene manglar ser hjernen min heilt bort ifrå! Eg vert fanga og dregen inn i bileta og inne i den forsvunne skuleverda mi. Eg «ser» fargene til skuleuniformene våre like klart som om dei faktisk vart synlege. Hadde bileta vore i farge hadde ikkje denne opplevinga vore like sterk.

Eg fekk ideen for gruppa mi frå ei anna gruppe. Ho heiter «Doncaster Today in Black and White». Når ein arbeider i svart og kvitt vert ein samstundes meir oppteken av sjølve objekta som vert avbilda. Ian Barber, som starta den engelske gruppa, talar om å sjå det ein skal teke bilete av i hjernens auga – eller som det heiter på godt engelsk, at ein brukar «previsualisation» (eg trur me held oss til norsk!). For det som er viktig med all fotografi, anten han er farge eller svartkvit, er det at dette ikkje handlar om verkelegheita; det handlar heller om ei framstilling av verkelegheita, eller ei tolking av ho. Dette gjeld særleg når det er svart og kvitt.

Med svart og kvit er at ein også kan bruke farge – for effekt.

Eg er glad i Lødingen. Eg kom hit fyrst for tjue år sidan, og gløymte aldri denne plassen då eg jobba andre sted i landet vårt. Ikkje mindre glad vart eg då eg kom attende for to og eit halvt år sidan, men eg ser alle forandringane det har vore og kjenner vemodet over alt som er lagt ned. No veit me og at mykje talar for at det vert kommunesamanslåing om ikkje så lang tid, og Lødingen Kommune vil såleis verte historie. Svartkvitt egner seg spesielt godt til å dokumentere alt dette. Eg meiner det skal og dokumenterast fordi det kjem til å vere slutten på det som ein gong var eit viktig knutepunkt og eit politisk sentrum i Nord Noreg.

Med svart og kvitt vert ein teke inn i ei anna verkelegheit. På ein annen måte enn med fargebilete sluttar sjølve tidsomgrepet: grensa mellom notida og fortida vert uklar eller borte. Det var dette eg skreiv om i Yorkshire Viking (engelskbloggen min) i ein tidligare post om det gamle fortet på Nes. Det er nok difor eg har fått så sterke kjensler frå skulebileta eg har fått tilsendt. Hjernen ser bort ifrå at det ikkje er farger, og når du ser på svartkvite bilete set han inn det som manglar…. både av fargen og røynsler. Altso finn du deg då inne i bildet og inne i den andre verkelegheita. Når ein tek bilete av vakthuset og bommen på Nes kunne ein nesten tru det framleis var ein soldat på huset, då notida og fortida går inn i kvarandre på svartkvite bilete.

Som du ser frå eksempelet over går det paradoksalt an å bruke farge. Som me tidligare har kommentert handlar ikkje fotografi om verkelegheit, men ei framstilling eller tolking av ho. Me leiker med verkelegheita og det me oppfattar. Sjå på denne filmen (fra Schindler’s List) her for eit godt eksempel av denne teknikken.

Eg vonar gruppa vår vert sett pris på, og at fleire kjem til å bruke han til å dokumentere alt me har som gjør Lødingen til vår litle Lødingen! Det kan vere eit hus, det kan vere ei kyrkje eller ein skule. Det kan vere eit fjell, ein bekk eller ei strand. Uansett vonar eg at me saman kan dokumentere den fine plassen som me bur. Då har me det – på svart og kvitt!

 

Kvifor veit så få om SeaMonkey?

SeaMonkey

SeaMonkey er etterfølgjaren til Netscape.

Eg har brukt SeaMonkey i to år. Det forundrar meg at ikkje fleire gjer det.

Mange veit ikkje ein gong kva det er for noko. Eg snakkar då om nettlesaren. I dag sver mange på Chrome, nokre andre på Safari, og enno er det nokre som held med Internet Explorer. Det er ikkje desse som forbløffar meg. Det er dei som har valt Firefox, og særleg dei som bruker Firefox med Thunderbird som eg ikkje heilt forstår.

Seamonkey gjer det same som begge to. Denne nettlesaren har eigentleg same «motor» som Firefox og Thunderbird. Det er same teknologi som ligg bak. Einaste forskjell er at alt skjer i ein prosess på maskinen din! Som den gamle Netscape er SeaMonkey ein «suite». Ja du får attpåtil ei adressebok, nettsideutviklar, og chatmodule på kjøpet – og det går mykje kjappare å surfe synest eg enn det gjer med Firefox.

Det er noko mystisk med oss menneske. Me bruker pengar på software som Microsoft Office, då alternativet Open Office er fullgod og kostar deg ikkje noko som helst! Eg må samstundes medgjeve at SeaMonkey godt kunne hatt meir publisitet: folk har rett og slett ikkje høyrt om han.

Likevel får du altso ein sterk oppfordring frå meg. Installer SeaMonkey på ditt system i dag, og prøv denne suiten ut. Om du kjem frå Firefox kan du faktisk innstille SeaMonkey å sjå ut som Firefox, visuelt, ved at du tek i bruk eit såkalla tema. Gjer det i dag!

1 2 3 17