CQD

Bloggen med Sneistinden!

april 2014
su. må. ty. on. to. fr. la.
« mar    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Kategoriar

Lødingen – på svart og kvitt!

Sand

Stranda i Lødingen på sommarstid

Eg har starta denne gruppa på fjesboka. Her finst det svartkvite bilete av kommunen vår.

Det er noko spesielt med svart og kvitt. Til dømast nokre bilete eg vart sendt i januar. Desse kjem ifrå arkivet til ungdomsskulen eg gjekk på (han vart jamna med jord i fjor). Dei fleste er svartkvite. At fargene manglar ser hjernen min heilt bort ifrå! Eg vert fanga og dregen inn i bileta og inne i den forsvunne skuleverda mi. Eg «ser» fargene til skuleuniformene våre like klart som om dei faktisk vart synlege. Hadde bileta vore i farge hadde ikkje denne opplevinga vore like sterk.

Eg fekk ideen for gruppa mi frå ei anna gruppe. Ho heiter «Doncaster Today in Black and White». Når ein arbeider i svart og kvitt vert ein samstundes meir oppteken av sjølve objekta som vert avbilda. Ian Barber, som starta den engelske gruppa, talar om å sjå det ein skal teke bilete av i hjernens auga – eller som det heiter på godt engelsk, at ein brukar «previsualisation» (eg trur me held oss til norsk!). For det som er viktig med all fotografi, anten han er farge eller svartkvit, er det at dette ikkje handlar om verkelegheita; det handlar heller om ei framstilling av verkelegheita, eller ei tolking av ho. Dette gjeld særleg når det er svart og kvitt.

Med svart og kvit er at ein også kan bruke farge – for effekt.

Eg er glad i Lødingen. Eg kom hit fyrst for tjue år sidan, og gløymte aldri denne plassen då eg jobba andre sted i landet vårt. Ikkje mindre glad vart eg då eg kom attende for to og eit halvt år sidan, men eg ser alle forandringane det har vore og kjenner vemodet over alt som er lagt ned. No veit me og at mykje talar for at det vert kommunesamanslåing om ikkje så lang tid, og Lødingen Kommune vil såleis verte historie. Svartkvitt egner seg spesielt godt til å dokumentere alt dette. Eg meiner det skal og dokumenterast fordi det kjem til å vere slutten på det som ein gong var eit viktig knutepunkt og eit politisk sentrum i Nord Noreg.

Med svart og kvitt vert ein teke inn i ei anna verkelegheit. På ein annen måte enn med fargebilete sluttar sjølve tidsomgrepet: grensa mellom notida og fortida vert uklar eller borte. Det var dette eg skreiv om i Yorkshire Viking (engelskbloggen min) i ein tidligare post om det gamle fortet på Nes. Det er nok difor eg har fått så sterke kjensler frå skulebileta eg har fått tilsendt. Hjernen ser bort ifrå at det ikkje er farger, og når du ser på svartkvite bilete set han inn det som manglar…. både av fargen og røynsler. Altso finn du deg då inne i bildet og inne i den andre verkelegheita. Når ein tek bilete av vakthuset og bommen på Nes kunne ein nesten tru det framleis var ein soldat på huset, då notida og fortida går inn i kvarandre på svartkvite bilete.

Som du ser frå eksempelet over går det paradoksalt an å bruke farge. Som me tidligare har kommentert handlar ikkje fotografi om verkelegheit, men ei framstilling eller tolking av ho. Me leiker med verkelegheita og det me oppfattar. Sjå på denne filmen (fra Schindler’s List) her for eit godt eksempel av denne teknikken.

Eg vonar gruppa vår vert sett pris på, og at fleire kjem til å bruke han til å dokumentere alt me har som gjør Lødingen til vår litle Lødingen! Det kan vere eit hus, det kan vere ei kyrkje eller ein skule. Det kan vere eit fjell, ein bekk eller ei strand. Uansett vonar eg at me saman kan dokumentere den fine plassen som me bur. Då har me det – på svart og kvitt!

 

Kvifor veit så få om SeaMonkey?

SeaMonkey

SeaMonkey er etterfølgjaren til Netscape.

Eg har brukt SeaMonkey i to år. Det forundrar meg at ikkje fleire gjer det.

Mange veit ikkje ein gong kva det er for noko. Eg snakkar då om nettlesaren. I dag sver mange på Chrome, nokre andre på Safari, og enno er det nokre som held med Internet Explorer. Det er ikkje desse som forbløffar meg. Det er dei som har valt Firefox, og særleg dei som bruker Firefox med Thunderbird som eg ikkje heilt forstår.

Seamonkey gjer det same som begge to. Denne nettlesaren har eigentleg same «motor» som Firefox og Thunderbird. Det er same teknologi som ligg bak. Einaste forskjell er at alt skjer i ein prosess på maskinen din! Som den gamle Netscape er SeaMonkey ein «suite». Ja du får attpåtil ei adressebok, nettsideutviklar, og chatmodule på kjøpet – og det går mykje kjappare å surfe synest eg enn det gjer med Firefox.

Det er noko mystisk med oss menneske. Me bruker pengar på software som Microsoft Office, då alternativet Open Office er fullgod og kostar deg ikkje noko som helst! Eg må samstundes medgjeve at SeaMonkey godt kunne hatt meir publisitet: folk har rett og slett ikkje høyrt om han.

Likevel får du altso ein sterk oppfordring frå meg. Installer SeaMonkey på ditt system i dag, og prøv denne suiten ut. Om du kjem frå Firefox kan du faktisk innstille SeaMonkey å sjå ut som Firefox, visuelt, ved at du tek i bruk eit såkalla tema. Gjer det i dag!

DAB-fiaskoen

Eg byrjar å irritere meg over folka i radio.no. Like eins kjenner eg harm kvar gong eg høyrer løgnaktige påstandar om DAB- teknologien. Akkurat som folk gjorde med CD-en, då han kom ut, overdriv dei kor bra DAB-en er i dag. Sanningi er at DAB-en er langt ifrå så bra som dei vil ha det til.

DAB

Vestbygd.com kunne fortelje oss kor bra DAB-en skulle vere….

Grunnen til at eg er sinna på dei er at me er i ferd med å bytte ut ein teknologi med ein annen som ikkje er fullgod som den teknologien som skal bytast ut! Me skal altso bruke store pengar for å gå over til denne nye teknologien. Ikkje berre heime, men også i bilen må me investere i det nye utstyret. Så viser det seg at kvaliteten på FM-lyden er betre enn lyden på DAB-en, sjølv når mottakarforholda er ideelle og sjølv når FM- og DAB- signalet kjem ifrå den same masta – og kan såleis samanliknast!

Me kan lese at forskjellen mellom DAB-en og FM er at kvaliteten er så mykje betre, og at det ikkje er noka skuring på DAB slik det er med dårleg FM. Dette er tull! Det er verre enn tull fordi forvrenginga på DAB-en klårt er mykje verre enn noka skuring på FM. Jo dårlege signalet på FM, jo større bakgrunnsstøyen, men sjølve lyden som ein høyrer på vert lite påverka. Med DAB-en er det sjølve lyden du høyrer på som vert forvrengd. Likevel les me propagandaen overalt som fortel oss at det ikkje er skuring på DAB.

- Radiodekningen langs veiene vil bli mye bedre når de nasjonale DAB-nettene står ferdig, og lyden vil ikke ha sus og skurr som man opplever med dagens FM-signaler. – NAF

Denne propagandaen kan ein finne overalt. Som du kan sjå over Norges automobilforbund gjentek det også. Det er direkte misvisande, og forbrukarrådet burde sjå på dette. Ut ifrå denne falske påstanden vert bilistane oppfordra til å gå over til denne nye teknologien. Det er ein påstand som er falsk sjølv om Digitalradio Norge skulle lukkast i å betre dei elendige mottakarforholda langs vegane i dag. Det er falskt fordi når signalet vert svakt, vert lyden ein høyrer på forvrengd før DAB-en heilt kuttar ut. Og som sagt er det mykje verre å høyre lyden som vert forvrengd, enn å høyre skuring i bakgrunnen.

Når det gjeld forholda langs vegane er det langt å gå før ein kan skifte ut FM. Eg vil gå så langt å seie at DAB-en i dag er ubrukeleg. Det er i alle høve annleis til det me trudde me kunne glede oss til. I Vestbygd.com kunne me lese at det vil verte god dekning allereie frå hausten i fjor. Det skulle liksom vere ei julegåve.

Julegåve du liksom! Køyrer ein ifrå Lødingen- tettstadet er signalet borte allereie du er kommen til Kåringen. Radioen får ikkje noko signal att før ein kjem til Sneisa, og då er det berre nokolunde bra. Kvar busk eller tre som skuggar for signalet gjev skuring i lyd, og dette får du tole heilt til du kjem til Rinbø. Fleire plassar dett det heilt ut. Mellom Rinbø og Ytterstad kjem det og går, og så er det borte litt før du kjem til Vågehamn og du att får nokolunde gode mottakarforhold.

Heime har eg hatt eit godt DAB- signal. Men ikkje alle kanalar har vore sendt frå sendaren her på tettstadet. Og så har dei no endra kanalvalet. Eg får visstnok NRK Nyheiter som eg ikkje fekk før, men så har dette vore ved påkostnaden av at eg har mist NRK Klassisk. Eg likar det aldeles ikkje at me plutseleg kan finne at kanalar me har byrja å lytte til forsvinn, og at ein plutseleg kan få ein annen kanal istaden for.

Nei, dette er for dårleg. DAB-en er med rette kalla av sine kritikarar for ein fiasko. Det er berre at det er gått prestisje i dette at dei ikkje erkjenner det.

Attende til Finnsnes i Propria

Propria

Propria – noko eg definerer som klebunadar som ikkje er, men som liknar uniform når dei brukast saman

August i fjor kom Jon Blamire til Lødingen. Me heldt konsert til inntekt for kyrkjelyden vår.

Som Jon no seier på sin blogg var dette starten på eit samarbeid. No skal eg attende til Finnsnes. Han omtaler det svartkvite i Yorkshire Viking (og sjølvsagt denne systerbloggen CQD). Sjølvsagt er dette berre ein halvsanning: bloggane mine reserverer seg retten til å bruke farger, men sjølv når eg held meg til den vanlege utsjånaden er ikkje dette strengt talt svartkvit. Fargene som brukast kjem ifrå den gamle skuleuniforma mi. Eg kan og bruke grønt!

Heilt ifrå den fyste tida mi til lands har eg hatt vane for å bruke skuleslipset mitt til spesielle omstende. Eg gjorde det i august til konserten vår. Så har eg tradisjon for å ta det i bruk på julaftan. Eg kjem truleg til å gjere det når eg speler på Finnsnes. Men eg har ei anna mogeligheit…

Skuleslipset er i svært bra tilstand, og det ynskjer eg sjølvsagt å halde fram med å ha. Då eg gjekk på den tidlegare Polytekniske skulen i Huddersfield brukte eg noko eg kalla for propria. Dette vil seie klesplagg som i og av seg sjølv ikkje er uniform – men som liknar ho under vise samanhenger om dei vert brukt saman med kvarandre.

No har eg skaffa meg tre slips med grønt, kvit og svart som liknar skuleslipset. Om eg brukar eit av desse slipsa med kvit skorte, og svart bukser er den resulterande bunaden det eg definerer som propria. Ein kan også sjå propria i fargene til bloggane mine.